W odróżnieniu od krótkofalarstwa użytkownikiem CB-radio może być każdy bez konieczności posiadania licencji krótkofalarskiej (nadawczej). Historia CB Radia sięga lat 40 XX wieku, kiedy to w USA w łączności dla potrzeb obywatelskich zaczęto eksperymentować w paśmie 460-470 MHz oraz 250 MHz, a później w paśmie 27 MHz, które jest używane do dnia dzisiejszego. Twórcą CB Radia jest Al Gross, który w 1939 roku stworzył Walkie-Talkie, a w 1943 pierwsze CB Radio. W 1958 roku FCC przeznaczyła na ten cel pierwsze 23 kanały w paśmie 27 MHz.

W połowie lat sześćdziesiątych CB Radio trafiło do Europy. W Polsce zaczęło być popularne dopiero w latach 90 XX wieku, choć wcześniej zaczęto produkować jednokanałowe ręczne radiotelefony. Na początku do użytku dopuszczonych było tylko 28 kanałów. Użytkownicy zaczęli używać ostatni kanał jako kanał wywoławczy. Po rozszerzeniu pasma do 40 kanałów przeznaczenie "28" nie zmieniło się.

W Polsce, do lipca 2004 roku, aby móc nadawać w paśmie CB Radio należało oprócz zakupu radiotelefonu uzyskać pozwolenie w PIR, potem w PAR, potem w URT, jeszcze później w URTiP, a obecnie w UKE. Obecnie, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 lipca 2004 roku (Dz.U. Nr 169, poz. 1774), nadawanie na terenie Polski w zakresie częstotliwości 26,960-27,410 MHz nie wymaga już uzyskania pozwolenia. Jednakże, w wypadku kontroli drogowej, należy okazać się świadectwem homologacji CB Radia lub deklaracją zgodności CB Radia z normą PN-ETS 300 135.